عمادالدین باقیاز هر که کنی یاد به صد حسرت و صد آه
جز خاطره ای نیست سواران همه رفتند
✍️ دکتر #علی_اصغر_فانی هم از میان مان رفت و به ابدیت پیوست. او سراسر عمر را در تعلیم و تربیت گذراند و از سرآمدان علمی و عملی در این رشته بود. هر چند او را به ندرت در بعضی محافل و مجالس به صورت گذرا می دیدم اما برای من فانی یک خاطره باقی و ماندگار است.
در شهریور ۱۳۵۹ پیرو فراخوان آموزش و پرورش برای جذب معلم، بدون اینکه احدی را بشناسنم به آموزش و پرورش منطقه ۱۶ در جنوب تهران رفتم. درحالی که خیلی جوان بودم پس از یک گفتگوی طولانی و گزینشی بسیار سخت توسط شهید #جعفر_ذاکر و دکتر #رحیم_عبادی( که خود حکایتی ویژه و شنیدنی دارد) برای دریافت حکم تدریس به دکتر فانی رئیس منطقه ۱۶ معرفی شدم و ایشان حکم تدریس در درس‌های اقتصاد، جامعه شناسی و ادبیات برای سوم و چهارم دبیرستان را صادر کرد که من فقط در اقتصاد و جامعه شناسی سال سوم را تدریس کردم.
بعد از آن دیگر دکتر فانی را همه جا دنبال می‌کردم. در دولت‌های نهم و یازدهم وقتی به وزارت آموزش و پرورش رسید خشنود شدم زیرا جزو معدود کسانی بود که رشدی کاملاً طبیعی از معلمی در سال‌های قبل از انقلاب را تا پیشرفت پله پله در ابن وزارت خانه را پیموده بود و هم نظام آموزش و پرورش را خوب می‌شناخت و هم حرفه تعلیم و تربیت و پژوهش را.
هنگامی که آدمی در مرحله ای که درختی مثم شده و ذخیره ای گرانبهاست از دنیا می‌رود ناخودآگاه این بیت خیام تداعی می‌شود:
جامی است که عقل آفرین می‌زندش
صد بوسه ز مهر بر جبین می‌زندش
این کوزه‌گر دهر چنین جام لطیف
می‌سازد و باز بر زمین می‌زندش
به خانواده گرامی دکتر علی اصغر فانی و همه بازماندگانش که هنوز سوگوار همسر تازه درگذشته دکتر فانی بودند و به همه دوستانشان تسلیت می‌گویم.
روانش به مینو همی شاد باد، به نیکی از او در جهان یاد باد
کانال تلگرامی گفتارهای باقی
https://t.me/emadbaghi
کانال “گفتارهای باقی” در سکوی بله
http://ble.ir/emadeddinbaghi
